Op een wel erg drassig en zwaar veld moesten we het goede van vorige week trachten te bevestigen.

Ni gemakkelijk tegen een stevige ploeg als Ruggeveld.  Vanaf de eerste minuut domineren we de wedstrijd met goed combinatievoetbal wat resulteert in een paar halve kansen.  Na 20 minuten verstuurt Sven een Engelse cross naar Bart die in één tijd voor doel zet waar Sam de doelman kansloos laat (0-1).

Enkele minuten later komen we goed weg wanneer knullig uitverdedigen een Ruggevelder toelaat snoeihard uit te halen.  De paal brengt echter redding.  Even voor het halfuur hangen de bordjes toch gelijk wanneer iedereen zich verkijkt op een hoekschop die aan de tweede paal in doel verlengd wordt.  Rust 1-1.

De tweede helft brengt aanvankelijk hetzelfde spelbeeld.  Sk DV heeft het balbezit maar de tegenstoten van de thuisploeg blijven voor onrust zorgen in onze verdediging.  Na 10 minuten krult een plaatselijke aanvaller de bal heel mooi voorbij Jo in de verste bovenhoek (2-1).

We vechten onmiddellijk terug met een vrije trap van Stijn S die op de dwarslat uiteen spat.  Wanneer de thuisploeg enkele minuten later de bal maar niet weg krijgt, is Tom DB bij de pinken door vanuit een scherpe hoek de bal via de paal in het mandje te leggen (2-2).

De match wordt dan bitsiger, vooral door toedoen van de scheidsrechter die niet wenst in te grijpen bij zware en minder zware overtredingen langs beide kanten.

Iedereen geraakt stilaan gefrustreerd.  Wanneer een karatetrap op de enkels van Stijn DC ongestraft blijft, gaan de poppetjes voorgoed aan het dansen.

Een onnodig handspel kost ons dan nog een penalty die feilloos wordt omgezet (3-2). Game over.

Kom op en volgende week beter mannen.

De quote van de dag komt echter van de doelman van de thuisploeg: “Het was een onvrijwillige fout dus moet de scheidsrechter niet fluiten.”  Ik stel hetvolgende voor: Zolang men geen ambulance moet bellen, kan men gewoon verder spelen.

Eric De Coninck